Boek
Nederlands

Geuren

Philippe Claudel (auteur), Manik Sarkar (vertaler)
+1
Geuren
×
Geuren Geuren

Geuren

Philippe Claudel (auteur), Manik Sarkar (vertaler)
Vaders aftershave, moeders zonnebrand, het zijdeachtige haar van zijn eerste geliefde, Gauloises en Gitanes, kaneel voor op de taart en in de glühwein, kooltjes om je warm te houden, inktpotten op school, hooi op de velden, de trui van een oom. In 63 teksten beschrijft Claudel evenzoveel geuren uit zijn verleden.
Titel
Geuren
Auteur
Philippe Claudel
Vertaler
Manik Sarkar
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Parfums
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2012
202 p.
ISBN
9789023474265 (hardback)

Besprekingen

Ondanks alle herinneringen die komen opzetten wanneer de schrijver twee jaar na de dood van zijn vader het leeggemaakte woonhuis bezoekt, blijken alle geursporen van vroeger te zijn verdwenen. In het huis waar hij zijn hele jeugd gewoond heeft, is alles gewist wat met de zintuigen gememoreerd kan worden. Toch is ‘het landschap er omheen hetzelfde, de vijver is er nog, de rivier Sânon, het Grand Canal en de Rambêtant’. Maar het huis ruikt nergens meer naar. ‘Met de dood van vader is ook de geur van het huis gestorven’. En het is juist die geur die voor een belangrijk deel onze herinneringen bepaalt en levend houdt.In 63 korte teksten roept Philippe Claudel de wereld op van zijn jeugd in Dombasle-sur-Meurthe, nabij Nancy, in volle Vogezen, waar hij overigens nog steeds woont. De namen die hij sindsdien heeft leren kennen en gebruiken zijn inmiddels gedichten geworden, maar de geuren zijn onveranderlijk dezelfde ‘scheepjes die ons meenemen op een heerlijke tocht’. Ook al zijn die geuren …Lees verder
Een veelheid van geurige nuances, ooit geïnhaleerd, ooit beleefd, doortrokken van een bont palet gevoelens, staan hier nu dank zij de fijne neus van de Franse schrijver Claudel (1962) alfabetisch uitgestald, 82 sfeervol gestileerde herinneringen aan zijn zielsverwantschap met de Vogezen, zijn 'emotioneel kompas'. De koesterende walm van de donkere, vochtige aarde in de door hem gegraven kuil, het neusprikkelende scheerritueel van zijn vader, de loden last van het jaarlijkse vakantiekamp, weg van zijn moeder, maar wel de troost van het kampvuur, de geur van rook, levendige vonken en warme as, de alcoholische bries in de distilleerderij, die hem en zijn vriendjes opwindt, zoals later de wolk van wietlucht hem zal ontregelen, de zwarte lawine uit de kiepwagen vol mest die het huis een paar dagen vervuilt met dierlijke geuren, de pikante oerwoudgeuren van groentes uit eigen tuin en, eenmaal volwassen, de ruis van geuren van het vrouwelijk geslacht die, geproefd, nog lang blijft hangen, ja…Lees verder

Over Philippe Claudel

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Thierry Caro

Philippe Claudel (Dombasle-sur-Meurthe, 2 februari 1962) is een Frans auteur, scenarioschrijver en filmregisseur.

Hij studeerde letteren in Nancy en werkte als leraar in gevangenissen en in instellingen voor mindervalide jongeren. Daar heeft hij veel inspiratie opgedaan.. Naast zijn bezigheden als schrijver en filmregisseur is Claudel ook professor literatuur aan de Universiteit van Nancy. Hij doceert er meer bepaald de kunst van het scenarioschrijven.

Sinds Meuse l'oubli, zijn debuut uit 1999, verschenen een dertigtal werken van zijn hand. Als schrijver brak hij in 2003 door bij het grote publiek met zijn roman Les Âmes grises. Hij kreeg er in datzelfde jaar de Prix Renaudot voor.

Zijn eerste zelf geregisseerde film, het drama Il y a longtemps que je t'aime (2008), genoot heel veel bijval over de hele wereld en behaalde talrijke prijzen.

In 2012 nam hij de plaats van de overleden Jorge Semprún in in de Académie Goncourt…Lees verder op Wikipedia

Suggesties